persianweblog persianblog
دانش آموختگان و دانشجویان دکتری پرستاری ایران

تغيير محل وبلاگ

با سلام خدمت دوستان گرامي و تشکر از دکتر یزدان‌نیک برای پست قبلی. مدتهاست ميخوام مطالب این وبلاگ را به بلاگفا منتقل كنم اما اينقدر درگير كار رساله هستم كه وقت اين كار را پيدا نكرده‌ام. اینک به پیشنهاد دکتر یزدان‌نیک ممکنه این محل را برای درج مطالب صنفی اختصاص بدیم. البته نظر من اینه که مطالب جدید کلا در آدرس phdng.blogfa.com  قرار داده بشه كه امكان وبلاگ‌نويسي گروهي داره و هر كس ميتونه مطلبش را به اسم خودش منتشر كنه. به هر حال اين وبلاگ براي اطلاع‌رساني و درج مطالب علمي براي همة دوستان و علاقه‌مندان به اينگونه مطالب است و همة اعضاي اين گروه هم كه دستي قوي در نگارش اين مطالب دارند. حتي تكاليف تايپ‌شدة شما براي كلاس‌ها هم مورد استفادة ديگران خواهد بود. پس منتظر ياري شما هستم. لطفا به من ايميل بزنيد تا نام شما را به‌عنوان نويسنده اضافه كنم و مشخصات كاربري شما را به ايميلتان بفرستم. متشكرم
پس حتما به محل جديد وبلاگمان سر بزنيد و براي اسم كاربري و كلمة عبور خود براي اضافه‌شدن به نويسندگان وبلاگ به من ايميل بزنيد.
آدرس جديد را به خاطر بسپاريد:
http://phdng.blogfa.com

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۸/٢۸ - علی ضرغام -احمد یزدان نیک

تغيير محل وبلاگ

با سلام خدمت دوستان گرامی و تشکر از آقای دکتر یزدان‌نیک که پست قبلی را در وبلاگ قرار دادند. به اطلاع سروران گرامی می‌رسانم که برای فعال‌تر کردن این وبلاگ و استفاده از وقت و تخصص همه دوستان عزیزی که به کار در این زمینه علاقه دارند تصمیم گرفتیم ادامه مطالب این وبلاگ را روی یک وبلاگ گروهی قرار دهیم تا بتوانیم از همکاری شما در هرچه پربارتر کردن آن استفاده کنیم. به همین علت آن را به آدرس phdng.blogfa.com منتقل می‌کنیم که از امکان نویسندگی گروهی برخوردار است و هر نویسنده می‌تواند مطلب خود را به نام خود منتشر کند. لطفا برای دریافت پسورد اختصاصی خود برای درج مطالب خود در وبلاگ با ایمیل من مکاتبه کنید.

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۸/٢۸ - علی ضرغام -احمد یزدان نیک

هويت يابی از مسير ميانبر

مطلب زیر برگرفته از ایمیلی است که اخیراً دریافت کرده­ام. از آن جا که ممکن است مطالب مطرح شده دغدغه­ی بسیاری از دانشجویان و دانش آموختگان دکتری باشد آن را بدون هیچ قضاوتی در معرض داوری دوستان قرار می دهم . دوستان می توانند نظرات خود را در قسمت پیام های دیگران ثبت کنند تا در معرض دید دیگران قرار گیرد.

 

گامي ديگر براي تخريب هويت حرفه پرستاري:

ارتقا از مسير انحرافي

ارتقاي حرفه پرستاري در گرو ارتقاي عمودي و افقي اعضاي حرفه است. ارتقاي عمودي اعضاي حرفه از طريق پيمودن مسيرهاي شغلي, سازماني و فراهم سازي شرايط توسعه علمي و سطح تحصيلي آنها در يك مسير منطقي امكانپذير مي شود. ارتقاي افقي نيز از طريق توسعه كميت و كيفيت خدمات حرفه (بويژه در سطح جامعه) و نيز توسعه كيفيت خدمات موجود در سطوح مختلف (اعم از بالين, آموزش, مديريت و پژوهش) و در نتيجه بهبود جايگاه اجتماعي حرفه ممكن مي شود.

در شرايطي كه در سالهاي گذشته سياستهاي حاكم بر نظام سلامت, راههاي ارتفاي كميت و كيفيت خدمات پرستاري را مسدود نموده, پرستاران كوشيده اند تا با توسل به ارتقاي عمودي راههايي را براي جبران اين خسارت بيابند.

ايجاد و توسعه دوره هاي كارشناسي ارشد ضمن اين كه از حقوق مسلم جامعه پرستاري بوده است, به عنوان داروي مسكني براي تمايل پرستاران به ارتقا مورد استفاده قرار گرفت. با وجود اين تدريجا پرستاران ارتقا يافته متوجه شدند كه با وجود ارتقاي عمودي همچنان جايگاه پذيرفته شده اي در نظام سلامت و سيستم ارائه خدمات ندارند. اين امر بار ديگر تمايل به جبران نقيصه از طريق ارتقاي بيشتر را گسترش داد. ايجاد و توسعه دوره هاي دكتراي پرستاري در برخي از دانشگاهها يك حق و نيز راهي براي پاسخ به اين تقاضا بود. اگرچه اين راه جديد نيز در ابتداي كار خود است اما همچنان مشكلات راه گذشته را در خود نهفته دارد.

در عين حال ايجاد اين دوره پيامدهاي ديگري را نيز در پي داشته و آن اين كه جمعي از مربيان دانشكده هاي پرستاري, در جستجوي راهي براي ارتقا و بجاي تلاش براي پيمودن اين مسير, درصدد برآمده اند تا بجاي قبول زحمت و توسعه علمي حقيقي خود, راه ميانبري را بيابند تا در پرتو آن بتوانند عنوان" استاديار" را براي خود دست و پا كنند. در اين راستا اخيرا تلاشهاي گسترده و فشرده اي به راه افتاده تا اين امكان براي مربيان فراهم شود تا در مدت كوتاهي بدون طي مسير طبيعي آن كه گذراندن دوره دكتراي پرستاري است استاديار شوند. به همين دليل مشاهده مي شود كه اتوبوسهاي متعددي حامل مربيان پرستاري شهر به شهر و دانشگاه به دانشگاه مي چرخند تا مسافران خود را در دوره هاي بي كيفيت و فرماليته باز آموزي شركت دهند و با رسانده ساعات بازآموزي آنها به حد نصاب آنها را استاديار كنند.

اكنون متذكر مي شود كه اگرچه ارتقا حق طبيعي انسانها است اما انحراف از مسير طبيعي تنها يك پيامد خواهد داشت و آن اين كه جمع كثيري از مسافران اين اتوبوسها به استادياران خلق السائه و بي كيفيتي تبديل خواهند شد كه همچنان جايگاهي در نظام سلامت ندارند. از سوي ديگر چنين وضعيتي اين بهانه را به دست دشمنان خواهد داد تا صلاحيت و كيفيت علمي جامعه پرستاري را بيشتر زير سوال برده و زمينه تضعيف هرچه بيشتر حرفه را فراهم آورند. چنين اقدامي فلسفه وجودي دوره هاي دكتراي پرستاري را نيز مخدوش نموده و زير سوال مي برد. لذا بر همه دانشجويان و دانش آموختگان دوره هاي دكتراي پرستاري و اعضاي بورد پرستاري و ساير دلسوزان حرفه است تا در برابر اين مسئله موضعگيري كنند. همچنين شايسته است تا مربيان پرستاري به زيانهاي ايجاد و توسعه اين موج آگاه بوده و به بهاي منافع كم شخصي, منافع حرفه را مخدوش نكنند, و بكوشند تا با ارتقاي سطح علمي خود و شركت در دوره هاي دكتراي پرستاري, خود را به صورت حقيقي و در يك مسير طبيعي و منطقي ارتقا دهند.

اميد است تا با فراهم شدن شرايط و توسعه امكانات براي ادامه تحصيل, به نياز جامعه پرستاري براي ارتقا از مسير طبيعي پاسخ داده شود.

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۸/۱٥ - علی ضرغام -احمد یزدان نیک

آسيب شناسی انتخابات نظام پرستاری

 انتخابات نظام پرستاری با همه ی حرف و حدیث هایش در سکوتی رسانه ای و با کم لطفی مسئولان برگزار شد. شواهد نشان می دهد که مشارکت در حد رضایت بخشی نبوده است . امیدوارم امار ها در روزهای بعد خلاف این حدس را نشان دهند ولی اگر این طور نبود باید فکری اساسی کرد . دلایل زیادی در این کاهش مشارکت دخیل هستند از جمله دسترسی ناکافی جامعه پرستاری و نهاد های آن به دروازه های خبر ـ وجود رقیبان قدرتمند در سامانه ی بهداشت و درمان ـ عدم اعتقاد به تشکل و نهاد های صنفی در بین مردم و مسئولین ـ مناسب نبودن زمان انتخابات ـ ضعف توان مالی نهاد های پرستاری و پرستاران ـ همراهی ناکافی وزارت متبوع برای برگزاری انتخاباتی پرشور ـ ناامیدی جامعه پرستاری از تغییرات همسو با خواسته های پرستاران در سامانه بهداشت - بی توجهی اندیشمندان و آکادمیسین های پرستاری به انتخابات و دلایل عدیده دیگر را می توان ذکر کرد.

نظام پرستاری نماد هویت  حرفه است و اقتدار و اعتبار آن شاخص وضعیت و اعتبار حرفه در جامعه است و می تواند نقش به سزایی در بهبود جایگاه اجتماعی پرستاران و نیز خدماتی که در جهت ارتقای سلامتی جامعه ارائه می دهند داشته باشد. به رغم حرکت های مثبتی که نظام در دوره ی اول  داشته است به نظر می رسد این اقدامات با مطالبات انباشته و متراکم جامعه پرستاری که خود نظام هم در افزایش آن ها نقش مهمی داشته است فاصله ي  زیادی دارد و این شکاف باعث دلسردی و بی تفاوتی جامعه ی پرستاری شده و یا لااقل نظام پرستاری در جلب اعتماد آن ها برای نمایندگی و به ثمر رساندن این مطالبات ناموفق بوده است.

به هر حال  نظام پرستاری نیازمند حرکتی در جهت اعتماد سازی است جامعه پرستاری از حرف و شعار خسته شده و بی تفاوتی را اختیار کرده است. انتخاب شدگان راهی سخت در پیش دارند از طرفی رای کم آن ها قدرت آن ها را در چانه زنی با نهادهای تصمیم گیر و بازی در معادلات قدرت  کاهش داده است و از طرف دیگر مطالبات متراکم و فزاینده جامعه پرستاری فرصت برنامه ریزی را از ان ها سلب می کند

 ان ها خواه ناخواه نماینده همه اقشار جامعه پرستاری محسوب می شوند. باید دست از بازی های معمول برای کسب محبوبیت بردارند و با ارتباط مستمر با جامعه پرستاری در جهت انسجام بخشی و هویت بخشی به ان حرکت کنند و برای براوردن مطالبات بنیادی جامعه پرستاری با داشتن فلسفه و راهبردهای خاص حرکت کنند.

در این میان دانشجویان دکتری و اندیشمندان پرستاری رسالتی بزرگ بر عهده دارند . آن ها چه بخواهند و چه نخواهند در درجه اول پرستار هستند و وضعیت پرستاری و جایگاه اجتماعی آن بر زندگی حرفه ای و موفقیت آن ها در آینده تاثیرگذار است. انکار این هویت نه تنها نقش الگو بودن آن ها را در مخاطره قرار می دهد بلکه نقش راهبری و پیشتازی آن ها در حرفه گرایی و توسعه ی دیسیپلین پرستاری را نیز زیر سوال می برد. اکنون زمان آن است که دانشجویان دکتری  اندیشمندان و نخبگان پرستاری از لاکشان خارج شده و  وارد گود شوند. امروز این حرکت بیش از پیش نیازمند پشتوانه نظری و علمی است . دیگر حرکت های عوام فریبانه و احساسی جواب نمی دهد . باید برای حل مشکلات برنامه ی راهبردی و عملیاتی داشت. باید برای اقدامات نظریه و الگو داشت. باید درد پرستاران را شنید و ان را از تریبون های جامعه  و رسانه ها پخش کرد.  باید  به مشکلات جامعه پاسخ داد. باید به میان مردم رفت و از حقوق فراموش شده ان ها در سامانه ی بهداشت و درمان دفاع کرد. باید با همدلی و حمایت پرسنل بالینی شکاف بین دانشکده و بالین را ترمیم کرد و....

شاید این راهکارها  راه  برون رفت از بی تفاوتی جامعه نسبت به وضعیت پرستاری و نیز بی تفاوتی  پرستاران نسبت به وضعیت خودشان باشند .

احمد رضا یزدان نیک    

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۸/٧ - علی ضرغام -احمد یزدان نیک