persianweblog persianblog
دانش آموختگان و دانشجویان دکتری پرستاری ایران

اوستا يار!

سلام به همه

راستش ما وقتی که پست خانم دکتر جویباری را خوندیم رفتیم ریش هامون را زدیم که دیگه کسی بهش نخنده، تازه ....خیلی وقته که فهمیدیم خبری جایی نیست ولی راهی یه بی برگشت  که اومدیم و همه منتظرن ببینن آقای دکتر کی برمی گرده و شق القمر می کنه. اون روزها که  هی داد می زدیم و خودمون را تیکه پاره می کردیم که بابا یه تکونی بخورید فردا آش را با جاش می برند ولی همه کاسه خودشون را چسبیده بودند و فکر می کردن که همیشه در روی یه پاشنه می چرخه. حالا کجاش را دیدین باید باشیم تا صبح دولتمان بدمد. یک زلزله هشت ریشتری لازم است تا بعضی ها را از خواب ناز گرفتن دکترا بیدار کنه و ببینن همکارانشون یک شبه ره چهار ساله پنج ساله رفته اند. بهتر است زیاد سرو صدا نکنیم چون خواب خوش بعضی ها آشفته میشه!!!!!!

یزدان نیک

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/٩ - علی ضرغام -احمد یزدان نیک

نقش تشکل ها ی حرفه ای در هويت سازی

این بار بهانه نوشتنم بیان تجربه یک دوست بسیار عزیز است. این دوست که شاید دوست نداشته باشد هویتش فاش شود مدتی را در یکی از کشورهای خارجی به سر برده است . او از من می خواست که راه و چاه عضویت در نظام پرستاری را نشانش دهم و من که تعجب کرده بودم از او پرسیدم چی شده که به فکر عضویت در نظام افتاده ای؟ نکته ای که وی به آن اشاره کرد همان چیزی است که مدتی است دغدغه من شده است یعنی هویت حرفه ای. می گفت در آن طرف آب عضویت در تشکل های حرفه ای باعث هویت یابی و احساس غرور می شود. یعنی اصلا خنده دار است که یکی فکر کند یک فرد آکادمیک یا حرفه ای است و در عین حال  عضو هیچ انجمن یا تشکیلات علمی یا حرفه ای نباشد .

 سوالی که در ذهن من ایجاد شد این است که آیا بدون تجربه زندگی در آن جا هم می توان به این باور رسید؟ چگونه؟    

 منتظر نظرات شما هستم!                                    یزدان نیک

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/۸ - علی ضرغام -احمد یزدان نیک